 | హృదయమన్నది ప్రేమకే కాదు సాధనకు శోధనకు కలత అన్నది విరహానికే కాదు ఓర్పుకు నేర్పుకు ప్రేమను జయించి నిన్ను నువ్వు ప్రేమించు నీవనుకున్న ప్రేమ నీదౌతుంది నీతోపాటు ఓ ప్రాణంలా తోడుంటుంది... |
 | దిగులు నిండిన మనసుతో ప్రేమకు తావులేని బంధాలతో నాలుగు గోడల నరకంలో ఎలా ఉన్నావు.. అందమునంతవరకు ఆరాధిస్తారు అది ఆవిరయ్యేవరకు ఆనందిస్తారు కన్నీటి కనులు తప్ప కప్పిన సోగాసునే చూస్తారు ఈ నిజమే నీకు తెలిసినా నిస్ప్రుహే వాడికి వదిలేసి కాలుతున్న కాగితమౌతు ఎలా ఉన్నావు... అమ్మ ప్రేమ లేదు తండ్రి లాలన లేదు తోబుట్టువల నీడ లేదు కట్టినమైన రాక్షసత్వము తప్ప! ఎలా వున్నావు నీవెలా ఉన్నావు.. మాములుగా మల్లెల సొగసుకు మోసపోవు కదా! చక్కని జీవితం ఇష్టం లేక కాదు కదా! నిలువ నీడ లేకనా నీవారి కోసమా! నీకోసమైనా సరే ఎలా వున్నావు నీవెలా ఉన్నావు.. నీకెంత ధైర్యం ఇచ్చినా సాయం చేసే చేతులు నాకు లేవు నేను నీలా కాకున్నా సమాజంతో కట్టబడి ఉన్నాను నీవు అందానర్పిస్తే నేను స్వేచ్ఛను అర్పిస్తున్నాను అందుకే నీవు నేను ఒక్కటే... |
 | కన్నీరు కార్చే కనులేవ్వరివో... తీర్చే మనసు ఎవ్వరిదో... ప్రేమను కోరే బందాలనడుమ... ద్వేషం కోపం ఎందుకనో.. దేవుదిచిన్న నిమిషాలలో.. ప్రతినిమిషం ఈ గొడవేగా.. తాను నేర్చిన పాటాలలో... జీవితం ఎక్కడ కానరాదుగా.. ఎదురు చూసినా పలకరింపులే... నవ్వుతు వాలుతూ ఓదార్పులే... వెన్నకి పోయి ఈసడింపులే.. తనకే అంతా అంటూ చెప్పే మాటలే.. చివరికి ఏమని తెలియదు పాపం... ప్రస్తుతానికే ఇస్తారు విలువలు... ఊపిరాగినా తెలియదు నేరం ... కనీటి వీడ్కోలు అర్పిస్తారు... అన్ని తెలిసిన గునమేవ్వరిదో... మోక్షాన్ని పొందిన ఘనతేవ్వరిదో..... కొంత సేపటికే ఈ ప్రాణం... తీరిపోయినా మిగిలే వ్యర్ధం... |
 | మన ఆలోచన మనచెంత లేనపుడు... మన కర్తవ్యానికి మనమే తోడు లేనపుడు... కలిగే భావనే ఈ చీకటి... ఆ నిదురలో ఒచ్చే కలలే ఈ భయము... |
 | తన స్పర్శ వదిలిపోయిన చేతులు తనకై ప్రార్దిస్తూ... మనసు లో మిగిలిన జ్ఞాపకాలే నాకు ప్రాణము పోస్తూ.. మిగిలిన ఈ జీవితము తను లేకనే నడపాలనే ఉద్దేశమే నాలో స్ప్రుహకోల్పోయెను.... మనసులో ప్రేమ ఉన్నా కన్నీటితో వదిలేయగలను... ఆ ప్రేమ ఎంత దూరంగా వున్నా విరహముతో దిగులును మెప్పించగలను... వదిలిన ఈ స్నేహాన్ని కొన్ని రోజుల జన్మల బంధాన్ని ఎలా మరువగలను ఏమి చెప్పి నను నేను ఆదరించగలను.... ఎనెన్నో పరిచయాలు నన్ను అలుకున్నా.. బంధాల నడుమ పువ్వై పరిమళించిన స్నేహము.. నా తీగ వదిలి పోతుంటే ఆపతరమా దానిని నిలుపుట సాధ్యమా... ఇంత ఓదార్పుకు అర్థమే ఉంటే తన స్నేహమే దిగిరాని... లేకున్నా నా ప్రాణము నిస్సారమై మిగిలిపోని ఓ మంచి స్నేహము లేని ఓ కుంటి జీవితముగా మిగిలిపోని. .. |
 | అందమనే తుమ్మెద వదిలిన పువ్వా నీవు.... కలలే ఆగిపోయిన నిదురలో ఉన్న చీకటివా నీవు.... మేఘము తెర తొలిగే లోపే రేయి బారిన పడ్డ వెలుగు కిరనమా నీవు... ఎవరు నీవు వీడిన అందమా లేక విధి వంచితమా.... తూరుపు నీడలు వదిలి పడమర వాలిన సూర్యాకాంతివా... నేలను తాకి తాకి అలసి ఆగిపోయిన జలపాతానివా ... రెమ్మల చాటున వాడిన చిగురు తొడుగువా... ఎవరు నీవు వీడిన అందమా లేక సువాసన లేని సుగంధమా... నవ్వులు రాలిన మనసు కార్చే కాన్నీటివా.... కురులే వద్ధనిన కమిలిపోయిన పూల రేకువా... తిన్నెలో నూనె అందక వెలిగే దీపానివా... ఎవరు నీవు వీడిన అందమా లేక ముత్యము కాని నీటి బొట్టువా... ఎవరైనా సరే అందము కొంతవరకే ప్రాణము ఉనంతవరకే... దిగులు చెందక నవ్వులు పండించి లేని అందముకు నీవే ఆదర్శమవ్వు... నిను పొగడని ప్రతి మాటకు అందనంత అందమై మిగిలిపో... |
 | కల్లుకున్న కధను చెబుతా.. మత్తులోని గమత్తు చెబుత.. మానవత్వం మంటగలసిన.. మత్తునిచ్చే కల్లు మేలుర.. మన బాధ ఓర్వలేక.. ఓ చెట్టు కార్చే కన్నీరే ఈ కల్లుర.. తోటివారే చూడని ఈ లోకం లో.. ఆ చెట్టుకెందుకో అంత దిగులుర.. నీటి కొరత వుండచ్చేమోగాని గాని.. ఈ కల్లుకి కోరతేముంది.. చెట్టుకొక కుండ కడితే.. కుండ నిండా ఆనంధమేగా.. కూలి నాలి చేసేటోళకి.. రాజు మోసగించిన రైతన్నలకి.. దొరికే అమృతమే ఈ కల్లుర.. కన్నీటినంత తుడిచే ఇంకో నీటి బొట్టుర... మందు బాబులు మోసపోండి.. ఈ కల్లు తాగి ఇంకా మోసపోండి.. హాయిగా లేవకుండానే నిద్రపోండి.. కళ్ళు తెరవకుండా కల్లుతోనే బ్రతకండి... |
 | అది లేదని ఇది లేదని ఉన్నది మరిచిపోయి... కులముందని మతముందని మానవత్వం మరచిపోయి.. ఎటూకాని ఆలోచనతో మన కర్తవ్యం మరచిపోయి.. ఆశలన్నీ పోగు చేసి ఆనందాన్ని మరచిపోయి.. మన ఉనికినే మనము మరచిపోతునాము. |
 | భయమెందుకని నీకు భయమెందుకని... నేనుండగా నీకు భయమెందుకని... ఆ జాబిలమ్మ వొంటరికాదా.. తనకు లేని భయము నీకెందుకని ... నీ మనసులో ప్రేమ వొంటరికాదా.. తనకు లేని భయము నీకెందుకని... చీకటిలో వెలుగు ఒంటరేగా.. తనకు లేని భయము నీకెందుకని... చుక్కలు చూస్తే భయమా .. చల్లగా వీచే గాలి భయమా... వెచ్చని జ్ఞాపకాల భయమా .. సుతి మెత్తని నీ ఆలోచనంటే భయమా.. లేక నిను ఆదరించే స్నేహమంటే భయమా.. ఇన్ని ఉండగ నీకు భయమెందుకని.. భయమే నీ నిదుర కనులు చూసి పారిపోవాలి.. భయపడకు భయపడకు ఎమి లేదిక భయపడకు... |
 | బలము లేదని బలహీనులమని.... భారము వుందని భయముకొని... మన కర్తవ్యాన్నే మరచిన ... ప్రాణము వదిలినట్టే... శ్వాసవున్న ఆ మనసు లేనట్టే.. |