 | గానమే రూపు దాల్చి గళమై పాట పాడితే , సిరి మువ్వే అందె వేసి చిందులేస్తూ ఆడుతుంటే , పరవశించే హృదయం నవ్వుల హారం తొడుగుతుంటే , అందమా అది సౌందర్యమా ? చెప్పతరమా చూడతరమా ఆ చిన్నారిని మాటలతో పోల్చతరమా |
 | ఇంకా ఎంతకాలం ఈ ఉదయానికి క్షణాలను ఎంచుతున్నా గడిచిపోతోంది తారల లెక్కలు తీరిపోతోంది కాని మసక చీకటి మత్తు వదిలేదెప్పుడో వెన్నల వేకువై నను చేరేదెప్పుడో... |
 | వెలుగు చీకటి నడుమ ఉన్న సంధ్య నే అందము నింగి నేల మధ్య ఆ చందమామ అందము వయసు అనుభవం మధ్యనున్న పరువమే అందము స్నేహము దూరము మధ్యనున్న చెరువే అందము మాటకు మౌనానికీ నడుమ అ ఎదురుచూపులే అందము |
 | వదలలేని జీవితంలో వల్లమాలిన ఆప్యాయతలు ఎంతదూరమో ఎంత చెరువో మన చెంతనున్నా తెలియదు వాటికి లెక్కలేసుకుంటే ఫలితము రాదూ నమ్ముకుంటేనే ఆ కల నిజమయ్యేది అదే లేకుంటే ఇంక ఈ జీవితమేది ...... |
 | దాహం తీర్చే మేఘం... తనువును పులకరింప జేసె మేఘం.... మట్టిలోని ప్రాణాన్ని చిగురింపజేసే మేఘం.... జల్లులుగా మారి చిగురాకులపై ఊయలలూగే మేఘం. అలలలో కలగా కలిసిపొయే మేఘం.. రతనాల తోటలో ముత్యమై మెరిసే మేఘం... అర విరిసిన కుసుమాలపై ముద్దులు కురిపించే మేఘం... అలాంటి ఆ మేఘం కోసం అవుతున్నా నేనే ఓ చకోరం... |
 | చిటపట చిటపట చినుకుల వాన బెక బెక బెక బెక కప్పల రాగం తప తప తప తప బురదలో తాళం కిర్ కిర్ కిర్ కిర్ చెప్పుల శబ్దం ఇంతే ఇంతే వర్షా కాలం |
 | చక్కనోడు చందురోడు పున్నమై వచ్చాడు చల్లని మేఘాలనల్లి నా చెలిని దాచాడు తారలలో ఉందేమో చూపులను పంపిస్తే వెన్నలను చూపించి నా కనులను దోచాడు మభునై పయనిస్తూ విను వీధులు వెతుకుంటే చల్లని గాలినే పంపి నన్ను చినుకులా మార్చాడు నా ప్రయత్నమంతా మానుకొని అలా చూస్తున్దిపోతుంటే తెలిసింది ఆ జాబిలే నా చెలి అని నాకోసమే అ కవ్వింతలని.... |
 | ఏదో ఏదో నీలో సగం నేనై పోతునానే పొద్దున్నే కళ్ళను మరచి నిన్నే అనుకుంటానే స్నేహమా నీవే కదా నాలో దాగున్న నిజం పదే పదే పలకరించే ప్రాణంలా నీవో వరం... రానివే చీకటి నాపైకి నీ నవ్వులో దాగిన వెన్నల చూపి వెలుగే తెపిస్తానే రానివే ఓటమి నా వైపు నీ స్నేహాన్ని మించిన గెలుపే లేదని ఓటమినే ఓడిస్తానే ఏది లేదని నీలోనన్న ప్రశ్నే లేదు అందలానికి మించిన అనురాగం ఉన్నది ఏది ఉందని నాలో అన్న అనుమానమే లేదు అంతా నీవే ఆణువణువూ నీ స్నేహమే.. |
 | నా తూరుపున సూరీడు ఉధయించలేదని... సూర్యకాంతి పూయడం మానేస్తుంద ?? నా చెంతకు పూలు రాలేదని... తుమ్మెద రాగాలు ఆపెస్తుందా ?? మనచెంతకు రానపుడు మనమే దారి మరులుతు.. ఏమి ఆశించకుండా స్నేహమై పోతే.. అ సూర్యుని వెలుగు నీపై పడుతుంది అ పువ్వులోని తీపి కూడా నీదౌతుంది.. |
 | మబ్బులకై చూస్తే చీకటి... వెన్నలకై చూస్తే జాబిలీ... మనసుకై చూస్తే ప్రేమ.. జీవితానికై చూస్తే బంధాలు.. కోరికలకై చూస్తే దుఖం... ఆరోగ్యానికై చూస్తే నియమం... ఆమనికై చూస్తే కోయిల.. అందానికై చూస్తే ప్రకృతి.. స్నేహానికై చూస్తే మనము.. ఇలా ఒకటికై చూస్తే మరొకటి తారసపడక తప్పదు.. |
 | అనుకోని వాన జల్లు నాపై కురిసింది... బయపడుతూ తనలోని చలిని నాకై పంపింది... అందుకున్నా ఆస్వాదిస్తూ హతుకున్న బయములేధంటూ... |
 | జాబిలమ్మ మారినా చీకటి నలుపు రూపము మారదు... కాని ఆ చీకటి నమకాన్నే ఏదో ఒకరోజు పునమ్మి వెన్నలగా కురిపిస్తుంది... |
 | చలిగాలి ఒస్తోంది.. చల్లని చినికునే తెస్తోంది... వెచ్చని కౌగిలిస్తావ పువ్వా. తుమెద నీకై ఎదురుచూస్తోంది... రాగాలన్నీ తీసుకొస్తోంది.. రంగులన్నీ దాచిపెడతావ ఓ పువ్వా.. అ వానాకాలపు మేఘంలా నల్లని మనసే నా మనసు... నీ వేడి తగలకుండా కురవనే కురవదు... నీ కనుసైగ లేకుండా ఎక్కడికి వెళ్ళదు... కాని అవి లేకునా కురిపిస్తునా నీకోసమే.. నా చల్లని చినుకు తగిలైనా చూస్తావని.. నీ సువాసనల స్నేహాని ఇస్తావని.. |
 | నీలాకాశంలో చిగురించి... నీలి కడలిలో వాన చినుకై... వన్నె తగ్గని ముత్యమై.. నీలి మనసులకు ప్రేమ గుర్తుగా.. నీలి రోజావై పోయావ... |
 | నీ తలపే కదా తలిచాను... దానికి చినుకుల సైన్యమెందుకు.. నీ మనసే కదా కోరాను.. దానికి మెరుపులా దాడి ఎందుకు.. కాదంటే నల్లని మబ్బులా నిలిచిపో.. కష్టమైతే వేడి గాలిలా వీచుకో.. కాని నా ప్రేమను కరిగించకు.. నాపై కురిసి కురిసి ప్రేమను కరిగించకు.... మసి చేయకు మెరపుల వచ్చి నా ప్రేమను మసిచేయాకు... |
