Showing posts with label నివాసిని. Show all posts
Showing posts with label నివాసిని. Show all posts

కొత్త పువ్వు




కొత్త పువ్వు చిగురించింది, "నీ కంటి రెప్ప" అని పేరు తెచ్చుకుంది, కొత్త ఇంద్రధనస్సు వెలసింది, "నీ నవ్వు" అనే రంగు అద్దుకుంది, కొత్త అందం దిగివచ్చింది, "నా కూతురు" అనే సొగసు పులుముకుంది..

A new flower has blossomed, it got the name "your eyelash",
A new rainbow has appeared, it took the color called "your smile",
A new beauty has descended, it adorned itself with the elegance called "my daughter"...

एक नया फूल खिला, जिसका नाम पड़ा "तेरी पलक",
एक नया इंद्रधनुष उभरा, जिसने रंग लिया "तेरी मुस्कान" का,
एक नई खूबसूरती उतरी, जिसने ओढ़ लिया "मेरी बेटी" का सौंदर्य।

🩵

చిట్టి బావ చిట్టి మరదలు


నీ వయసుకు నా వయసుకు ప్రేమంటే ఎక్కువ,
మరదలా! నా మనసుకు నీ మనసుకు మనమంటే మక్కువ, నీ అడుగుల ఆరాటం నా చూపుకు మొమాటం, 
మరదలా! నీ కథలో నేనుంటే భూలోకమే ఓ స్వర్గం...

❤️

తేనెపట్టు


ఏ జాతి తేనెటీగకి ఇంత నేర్పు ఉందో తెలియట్లేదు,
తేనెపట్టు చెట్టుకే కాదు కడుపులోనూ ఉంటుందని నిన్ను చేతికి తీసుకున్నాక తెలిసింది,
సమయం గడిచేకొద్దీ ఈ తేనెపట్టు నవ్వుల తేనెలూరిస్తూ మరింత పెరుగుతోంది...

I wonder what kind of bee could be so skilled,
To build a honeycomb, not in a tree, but within one's belly.
I only realized this when I held you in my hand.
As time passes, this honeycomb fills with honeyed laughter, growing ever larger...

❤️

చిరుపాదం



మురిపాల జలపాతమా,
మురిసింది ఈ నేలమ్మ,
చిరునవ్వు చిరు పాదమా,
నువ్వు కదిలొస్తే నది కృష్ణమ్మ...

❤️

చల్లని మెరుపు



చల్లని మెరుపు తగిలి, సిరిమల్లెకు ఊపిరి వచ్చిందేమో, ఆ ఊపిరి నీలా రూపు దాల్చిందేమో...

చిన్ని రాధమ్మ నీ చూపులు దాచుకోవమ్మ


రాధతో పోటీ పడకు,
కిట్టయ్యకు కష్టం పెంచకు,
గతమంతా వారి మహిమలు,
ఇప్పుడు వానిని నీతో చూస్తే,
ఆ లీలలన్నీ తారుమారు,
ఓ చిన్ని రాధమ్మ నీ చూపులు దాచుకోవమ్మ....

❤️



పసుపు పాదాలు


పసుపు పాదాలు, 
పారిజాతాలు,
పాల మేఘాలు నేలపై, 
ముద్దబంతి పరవళ్ళు, 
నిమ్మకూ అందని రంగులు,
తెలుగు గడప అలిగేంత 
సొగసు తాపడాలు,
బంగారమే వెలవెలబోయే 
మెత్తని పసిడి పాదాలు...

💕

ఆ రంగులతో నిన్ను గీసింది


హరివిల్లు తన రంగులను దానమిచ్చి బొమ్మ గీయమని కవితను కోరుకుంటే, కవితకు భావం కలిగి ఆ రంగులతో నిన్ను గీసింది...

When the rainbow generously donated its colors and requested the poem to draw a doll, the poem felt inspired and drew you using those hues...

❤️

నివాసిని


మల్లె మొగ్గ విరసి 
రోజా అయ్యింది, 
రోజా పెరుగుతూ 
ముద్ద బంతి అయ్యింది,
నవ్వితే మొగలి, 
అల్లరి చేస్తుంటే సూర్యకాంతి, 
అడుగులేస్తే చేమంతి, 
అలిగితే సంపంగి, 
నిదరోతే కలువ, 
వేకువన తామర, 
ఇన్ని పూల చందాలు,
 నీ ఒక్క దానిలో ఒదిగాయి,
మా మమతల మట్టిలో,
ఒక తోటగా వెలిశాయి..

💞

ఓ నివాసిని నువ్వే మా సుహాసిని


గోరింట తిన్నదేమో మీ అమ్మ ,
పుట్టగానే పండించావు మా హృదయాలు,
విరజాజులు తేనెలో నిన్ను అద్దాడేమో ఆ బ్రహ్మ,
నీ నవ్వులే పూలకు పాఠాలు, 
తమ ఉద్యోగానికి భంగం అని నిన్ను భూమికి పంపేశాయేమో ఆ నింగి తారకలు,
ఓ నివాసిని నువ్వే మా సుహాసిని....

❣️

నీ బుగ్గలు

బుగ్గల పండగకి దేవత నువ్వేగా ,
బూరెలు కూడా ఓడిపోయే బుగ్గలు నీవేగా ,
నూనెలో వేగకున్నా ఉబ్బిన పూరీలు ,
తాకితే చేతికి అందేటి పువ్వుల చెక్కిళ్ళు,
పడితే చినుకు కూడా ఎగురుతూ ఆడుకోదా,
నీ బుగ్గపై ముద్దులు అమ్మితే స్వర్గమే కొనవచ్చుగా,
పాలరాతి చిట్టి బొమ్మ ఎంత అందమైనా ఓడిపోదా,
ఎంగిలి ఎంత అదృష్టం చేసుకుందో దాని చుట్టే ఉంటుంది,
బుగ్గ దాటి ఏముందో నీ కళ్ళు కూడా చూడలేకుంది,
సాగే సంసారాన్ని మరవాలంటే నీ సాగే బుగ్గలు తాకితే చాలు,
నీ ముద్దు మురిపాలతో అన్ని మరచిపోవచ్చు .... 

మంచు పొరలు

பனி அடுக்கடுக்காய் படர்வது போல, நீ பேசும் ஒவ்வொரு முறையும் உன் காதல் என் இதயத்தில் ஒரு புதிய தடம் பதிக்கிறது. பனி கரைய காலம் மாறலாம்; இந்தக்...