చీకటికి కాటుక వెన్నెల

చీకటికి కాటుక వెన్నెల, 

ఆ వెన్నలనే కాటువేసే అందంతో నువ్విలా, 

రెయికే కోరిక పుట్టే, 

నిన్ను జాబిలిని చేయాలని, 

దివి సీమకు మునుపెన్నడు లేని శోభ తేవాలని..

జతను కోరుతున్నా

ఎదురు చూపులని దాచిపెట్టుకున్నా...
నీ కను సైగలతో జతను కోరుతున్నా... 

ఆహ్వానం

నా కనులలోని కలలకు ఆహ్వానం ఉంటే మొదటి పత్రిక నీకే...

కలిసే విరిగాము కలలే విడిచాము

పెదవే ఉంటే మాటలు వచ్చేవేమో మనసా..
నీకు నోరు ఉంటే అడ్డు వేసేవుంటావు..
ప్రేమ తెలపడానికి తెలియని బాష నేర్చుకున్నావు..
కానీ ఆ ప్రేమను ఆపడానికి ఒక్క మాట చెప్పలేకపోయావు..
నీ తప్పో నా తప్పో కలిసే విరిగాము కలలే విడిచాము..
దిగులు చెందకు జోరు పెంచకు..

నా మది ముత్యమై వెలుగుతుంది

కడలి తాకే ప్రతి చినుకు ముత్యం కాదు...
కానీ నన్ను తాకే నీ ప్రతి భావం నా మది ముత్యమై వెలుగుతుంది...

మార్పు ఉండదు

మిగిలిన జీవితాన్ని పగిలిన మనసుతోటే చూస్తే గతమే మళ్ళీ మొదలౌతుంది తప్ప మార్పు ఉండదు..

కనులు మూసి అనుభవించాలి

ఆకాశం నల్ల చీర కట్టే అందాన్ని కళ్ళు తెరిచి చూడలేము కనులు మూసి అనుభవించాలి...

నడుమ నలిగే మనసు తెలియకనే ఏడవసాగింది

ఎంతో సంతోషం కలిగినప్పుడు రాలేదు కన్నీళ్లు...
బాధ పడినప్పుడు తడవలేదు కనులు...
కానీ నిను వీడి నాకు నేను దగ్గర అవుతుంటే...
అది సంతోషమో లేక బాధనో తెలియక తడబడుతు...
కనుపాపకు దగ్గరౌతున్న సంతోషంలో కనురెప్ప వాలుతుంటే...
వెలుగు లేదిక నాకు అంటూ కనుపాప బాధపడుతుంటే...
నడుమ నలిగే మనసు తెలియకనే ఏడవసాగింది...

సడి ఉన్నంత కాలం

అలల మీద నురుగు జీవితం ఆ అలజడి ఉన్నంత కాలం...
నా మది లయాలో నీ స్నేహ జీవితం ఆ సడి ఉన్నంత కాలం...

జీవనం అన్నదే పోరాటం

నీ గమ్యం చేరాలంటే ఎదురీదు...
ఒక గమ్యం కావాలనుకుంటే అలలతో సాగిపోతుండు...
జీవితం ఒక పోరాటం కాదు...
జీవనం అన్నదే పోరాటం...
దారి చేసుకుంటూ పోరాడకు...
దారి ఉన్నవైపు నీళ్లలా సాగిపోతుండు...

మరో లోకం నీతో స్నేహం

మరో లోకం నీతో స్నేహం...
చిరు స్వప్నం నాకు ఈ క్షణం..

సంతోషానికి నెలవు

ఎప్పుడు చెప్పింది నెల నింగికి తన ప్రేమను? ఎందుకు కురిపిస్తుంది వాన, నింగికి ఆ ప్రేమ లేకున్నను?
ప్రేమను దాటి మనసులు కలిస్తే స్నేహం దాటి మనసులు మెలిగితే,
దూరం ఒక పదం మట్టుకే అవుతుంది,
సంతోషానికి నెలవు తెలియకనే మనలో రూపు చెందుతుంది...