కన్నీరు

నాది నిలిచిపోయే కన్నీరే కాని రాల్చిన బొట్టులన్నీ ఆవిరి కాలేవు పట్టుకున్న దోసిల్లనుంచి వదిలిపోలేవు...

💔

నా తీగను తెంచుకుని ఎగరాలని చూస్తున్నా

నువ్వు తారకవు దూరంగా ఉంటూ తళుకుమంటుంటావు...
అందలేనే నిన్ను నేనొక గాలిపట్టాన్ని...
వెలుగులో మట్టుకే ఎగురుతుంటాను...
చీకటి వరకు ఉండలేను...
చిన్న గాలిని తాలలేను...
చినిగిపోయే మనసు నాది...
నేల వాలే రాత నాది...
నువు కనిపిస్తావని చూస్తున్నా...
నా తీగను తెంచుకుని ఎగరాలని చూస్తున్నా...

తీరపు మనసును గాయపరిచిన కెరటం

ఎందుకో లేవనంది కెరటం,
తీరానికి మాట ఇచ్చి నింగి అంచులోనే ఆగిపోయిన కెరటం,
మనసులో తడి చేర్చుకుంటూ ఎదురుచూసే మట్టిని తాకలేక,
దాని కనులను తడిచేసిన కెరటం,
ఎండ వేడికి ఆవిరై తీరాన్ని తాకుతానంది,
కానీ మబ్బు నీడకు అక్కడే ఉండిపోయిన కెరటం,
సుదూరాలకు చేరుకొని దారి మరచిన కెరటం,
తీరపు మనసును గాయపరిచిన కెరటం...

అబద్ధం నిజమైతే అది మంచిదే...

ఇక్కడ గీతలు వంకర అన్నది ఓ అబద్ధం... కొలబద్దతో పరిశీలించండి...

నిజము తెలిసి మనసు దూరమైతే ప్రేమ అన్నది ఎక్కడ ..... రూపమేరిగి కనులు దూరం చేస్తే చెలిమి అన్నది ఎక్కడ..... బాధలున్న పెదవే నవ్వకుంటే ఆనందం ఎక్కడ... కులము మతము జాతి బేధము అన్ని నిజమైతే మనుజుని మనుగడ ఎక్కడ.... అబద్ధమే ఓ ఆశ పదే పదే చెబితే అదే నిజమవ్వదా... చెబుదాం ఓ అబద్ధం మనమందరం ఒక్కటని... చెబుదాం ఓ అబద్ధం మనలో జాతి మతం లేదని... చెబుదాం ఓ అబద్ధం దేశానికే నా ప్రాణమని... చెబుదాం ఓ అబద్ధం అది నిజమవ్వని... నిజమైన జీవితానికి అబద్ధాలే తుది మెట్టు.. మనసుకు మమతలకు అబద్ధాలే ఓదార్పు... గడిచినదంతా అబద్ధాలే  అని మరచిపోతే నిజమైన లోకం మన ఎదుట.. లేనిదంత అబద్ధము  అని చెప్పినపుడే ఉన్నది నిజమౌతుంది..

అబదంగానే మిగిలిపోదాం...

చినుకు తొడుగు కాలాన ఎండలు మండిన.... అది ప్రకృతి చెప్పే అబధమా ?? ముద్ద తినకుంటే బూచి అంటూ బెదిరించే అమ్మ మాట అబధమా?? దిగులు చూపక పైకి నవ్వుతూ అందరిని నవ్వించే మనసు అబధమా ?? నిదురలోని కలలు చెప్పే కల్లలైన కధలు అబధమా?? మతము ఉన్న కులము ఉన్న ఏమిలేదు మానవత్వమే గొప్ప అని చెప్పే హితవు అబద్ధమా ?? చావును చూసే కనులలోను జీవముందని చెప్పే వైద్యుని మాట అబధమా ?? తను మోసే బిడ్డ తనతో మాటలాడుతూ పలుకరిస్తోందనే అమ్మ మాటలు అబధమా ?? కనిపించని దేవిను రూపం కోసం చేసే పూజలు అబద్ధమా ?? ఇవన్ని అబదాలు అయిన మంచికోసము ఒక అబదంగానే మిగిలిపోదాం... కాని చెడును తరమడానికి మాత్రం నిజము చెబుదాం....