సిగ్గు మొగ్గ

పూరేకులన్నీ ముడుచుకొని మొగ్గగా మారే తరుణమిది, నీ సొగసులన్నీ ముడుచుకొని సిగ్గుగా మారే సమయమిది...

It is the time when all the flower petals come closer to become a bud again; it is the time when all your beauty factors draw closer to feel shy again....

💞

పూతోట అందంతో గడ్డి పరక పోటీ పడగలదా

మత్తులో తూలినా సరే నీ అందాన్ని మరువగలరా ఎవరైనా?, నీ వెలుగు చూసి సిగ్గు పడుతున్నాయి మిణుగురులు, చూసావా ఎపుడైనా? పూతోట అందంతో గడ్డి పరక పోటీ పడగలదా? నీ అందం ముందు ఎవరైనా నిలబడగలరా?..

even In the haze of intoxication, your beauty remains unforgettable. Did you ever fathom the millions of fireflies blushing in awe of your radiance? Who dares to stand unswayed before you? Like a single blade of grass failing to diminish the allure of a garden, your beauty persists undiminished..

💞

నా లోకానికి వేకువ అదే కదా

దుప్పట్లో దూరి చీకటిలో మూలుగుతున్న నాకు గాలికి కాస్త దుప్పటి తొలగి వెలుగు తగిలితేనే వేకువో వెన్నలో తెలిసిపోతుంది,

ఆ తొంగి చూసే పూల సిగ్గు రాగంలా సాగుతుంటే వినిపించదా కనిపించదా నా లోకానికి వేకువ అదే కదా ...

Squeezing the blanket and moaning in the dark, 

If the wind lifts the blanket slightly and the light touches me, 

I will know whether it is the morning rays or the moonlight. 

If the fragrance of the hanging flowers drifts like a melody, 

how can I miss hearing it? 

It is the dawn and dusk of my world...

💜💜