 | తోపుడు బండి తోపుడు బండి నాలుగు కాళ్ళు తిరిగే బండి ఆనాడు ఇది రధమండి ఇప్పుడేమో జీవనమండి బరువు ఎంతైనా మోయునండి కొనేవారికి వస్తువులండి పేదవానికి కిరాయిబండి బండికి కష్టం ఏమి లేదండి గాలి చాలు మరి పరిగెత్తునండి..... |
 | చిరు గాలి మళ్ళింది విజయ తీరాల వైపు సుడిగాలిలా మారి తన ప్రయత్నాల వైపు ఆ పయనం ఎప్పటికి అంతులేనిది ఇంకే ఆలోచనకు తావులేనిది కష్టమైనా కఠినంగా వ్యవహరిస్తోంది ఐనా తను ఉన్నానంటూ నమ్మకాన్ని వదిలి వెళ్ళింది నాలోమాటగా దానికి ప్రోత్సాహం అందిస్తూన్నా తను చెప్పుకున్న మాటకోసం లక్ష్యాన్ని చేదించేవరకు .. |
 | జుట్టు తెల్లబారినా తెలియదు ఒళ్ళు నల్లబారినా తెలియదు కష్ట మొక్కటే తెలుసు కార్మికులకు ఎన్ని భవనాలు కట్టినా మన కలలను వారు నిజాము చేసినా పేదవారే కాని ధనవంతులు కారు మన నాలుకకు రుచులు వారిచ్చినవే మన మానానికి బట్టలు వారిచ్చినవే అయినా రుచుల సౌకర్యాలు తెలియని వారు మన రాచమార్గము వారి అడుగుల పుణ్యమే పాదరక్షలు వారి చేతుల చలవే అయినా ముళ్ళభాటపైనే వారి అడుగులు వేకువతో మొదలౌతారు చీకటితో నిదురిస్తారు అలసట తెలియని మహా యోధులు వారినే నమ్ముకుంటూ హాయిగా జీవిస్తారు |
 | అన్న రా మాయన్న ఆకలి తీర్చేటన్న... మట్టిలో ఆడుకుంటూ సాగులు చేసేటన్న ... ఎండిన ముత్యాలను పంటలుగా మార్చేటన్న.. కాలమేధైనా కష్టాన్ని నమ్మేటన్న .. అందరిలో పెదన్న.. ఆ అన్నే మా రైతన్న... మా మనసులలో వెలుగన్న... |
 | అందని ఆకాశం నీవు అందాల ఓ పావురం నేలపై రాలిన ఎండుటాకులా చేసాను ఓ సాహసం రెక్కలు లేవు పక్షిని కాను గాలికి తోడై వస్తున్నా ఎంత సేపని గాలిలో ఉండను చావని ఆశల బరువుతో ఉన్నా నీతో స్నేహం కల అనుకున్నానే నాకై చినుకై దిగివోచ్చావే సీత కొకలా నటిస్తున్నా నన్ను చిలుకలా మర్చేస్తున్నావే నాపై అందరి అడుగులు పడకుండా నన్నే అడుగులు వేయించావు నీకిది తెలియదేమో ఈ ఎండుటాకునే పైపైకి చేసి ఒక నక్షత్రంల మర్చేస్తునావు నీకెలా రుణపడి ఉండను అ రుణాలకే అతీతంగా ఓ బందానిచ్చావే... |
 | చూడని ఒక లోకం.. స్నేహానికి ఆలయం.. ఒక మనసులో అది పదిలం... అది నీదే నీదే నా నేస్తం.. చేరువున్న చందమామలా ఒక్కటే నా కనులలో... దూరమైన తారకవైనా నీపై ఆలోచనలు ఎన్నో నాలో... నిదురే లేని చీకటై నన్ను హాయిగా లాలిస్తావే.. ఇంతకు ఆ హాయిని చూడలేదు కాని పిల్ల గాలుల మహిమలు తెలుసు... ఎంతకు నిను మరువనని తెలుసు నన్ను నేను మరచిపోతు... |
 | పువ్వు కూడా ఇష్టపడదు పరిమలించడానికి పేదవాడి చేయి తగలనిదే... బియ్యపు గింజ కూడా ఆకలి తీర్చదు పేదవాని సాయం లేనిదే... కట్టిన గూడు కూడా నిలిచి ఉండదు పేదవాడు ఇటుక కాల్చనిదే.. ఈ ప్రపంచమే కదలదు పేదవాడు బండి నడపనిదే.. మన దేశము పేధధైతే కీర్తి క్యాతులు మనదేగా... గొప్పదౌతు పేదరికాన్ని మరిచిపోతోంది కష్టాన్ని మరిచిపోతోంది... |
 | శిధిలమైన మనసులో శికరమంటే ఆశలు, కొంచమైన కోరికలతో మితిమీరె ఆలోచనలు, బ్రతుక నేర్చుటకు వేసే అడుగులలో ఎన్నో తప్పటడుగులు, ప్రేమను చేరే ఆలోచనతో కుంగిపొయే పెంచిన మమకారాలు, ఎంత జేరిగిన ఆగకూడదు ఈ జీవితం, తప్పు చేసిన సరిచేసుకోవాలి అనుక్షణం...... |
