మంచు ముద్దలే విరహ వేదనే

వెలుగు పడని లోకంలో ఎక్కడ చూసినా మంచు ముద్దలే, నీ చూపు పడని నా మనసులో ఎక్కడ చూసినా విరహ వేదనే...

The place devoid of sunlight is filled with ice, and my heart, which you are not looking at, is filled with sorrow...

💜💔💜

అయిపొతుందెమో అని

నీ సందేశాలను చదవడానికి చాలా సమయం పడుతుంది. భాష తెలుసు కానీ ప్రతి అక్షరాన్ని దాటి వెలుతుంటే ఎక్కడ అయిపొతుందెమో అని దిగులు కలుగుతుంది...

What takes too long is to read your messages. I know the language but I am worried about reaching the end word quickly...

💜

చినుకు చినుకుకు ఉన్నంత దూరం

మన మధ్య ఉన్న దూరం చినుకు చినుకుకు ఉన్నంత దూరం,

మన మధ్య మాటలు తప్ప మరెవ్వరూ ఆ దూరాన్ని తగ్గించలేరు,

మన మౌనం తప్ప మరెవ్వరూ ఆ దూరాన్ని పెంచలేరు...

The gap between us is like the gap between the rain drops it's there but it's not there,

No one can create that except the silence we create,

No one can fill that except the drops we make

💜

ఘర్షణ

Sometimes friction may lead to injuries but again the same helps to hold and stand up....

కొన్నిసార్లు ఘర్షణ గాయాలకు దారితీయవచ్చు కానీ మళ్లీ అదే పట్టుకుని నిలబడటానికి సహాయపడుతుంది.... 

💜

లోకం తీరు

గాలిలేని గదిలో,

ఎవరైనా కోరికల గురించి మాట్లాడతారా,

గాఢ నిద్రలో,

ఎవరైనా సుఖం గురించి కలలు కంటారా,

నిద్ర లేవగానే మనసు మళ్లీ సుఖం వైపు మళ్లుతుంది.

గది నుండి బయట పడితే, కోరికలు మళ్లీ గుర్తుకు వస్తాయి,

అవసరాలే సంకెళ్లు తీరిపోతే అవి చెప్పు కింద పూలు...

In an airless room,

Does anyone think about desires,

in deep sleep,

Does anyone dream of happiness,

When you wake up, the mind thinks about happiness again.

Once out of the room, desires will occupy the mind again,

needs are the shackles,

once fulfilled they are flowers under the boots...

💔

కాలితో తొక్కించుకోవడం కంటే నోటితో కొరికించుకోవడం మేలు

కొమ్మకు ఉన్నంత వరకు పండుకు లేదు చింత,

చేతికి అందితే చాలు బాధలు తప్పవు అంట,

నేల రాలిపోయే బదులు ఒకరి ఆకలి తీర్చితే చాలు,

ఆ బాధలో ఏముంది కాలితో తొక్కించుకోవడం కంటే నోటితో కొరికించుకోవడం మేలు అంట...

కలిగిన ప్రేమ కరిగిపోయింది

మంచు శిల్పాన్ని దాచుకునేంత చల్లని మనసు కాదేమో!

అందుకే కలిగిన ప్రేమ కరిగిపోయింది,

కలలు కన్న కనులు నిన్ను ఆరాదించలేదేమో!

అందుకే చూడలేనంత దూరం వెళ్ళిపోయింది,

నీ ప్రేమ నాతోనే ఉండాలని కోరుకోలేదేమో!

అందుకే స్వేచ్ఛతో వదిలిపోయింది..

ఆదరణకు వీడుకోలు

చిన్న మాటకు సమయం లేదు...

చిన్న పలకరింపుకు తీరిక లేదు...

అనుబంధాలకు అడ్డుగోడలు...

ఆదరణకు వీడుకోలు...

ఎలా వచ్చినా చేరేది మనసులోకే

కనుల నుంచి మనసు చేరే ప్రేమలు...

మాట నుంచి మనసు చేరే ప్రేమలు...

స్పర్శ నుంచి మనసు చేరే ప్రేమలు...

ఎలా వచ్చినా చేరేది మనసులోకే...

మనసు చేరితే కలిగేది ప్రేమ మట్టుకే...

చిల్లి గవ్వ

చిల్లి గవ్వ లేకుంటే చలామని కాలేవు...
చినిగిన బట్ట వేసుకున్నా డబ్బు ఉంటే ఆదర్శం ఔతావు...
ఎదిగే కొద్ది ఒదగాలి...
ఎదగకుండా ఒదిగినా దేనికి కొరగావు...

ఏకాంతం ఒంటరితనం

ఏకాంతానికి ఒంటరితనానికి ఒక్కటే తేడా అది తోడు....,
మనకు మనం తోడుంటే ఏకాంతం....,
లేని వారి ఆలోచన తొడుంటే ఒంటరితనం...

తీరపు మనసును గాయపరిచిన కెరటం

ఎందుకో లేవనంది కెరటం,
తీరానికి మాట ఇచ్చి నింగి అంచులోనే ఆగిపోయిన కెరటం,
మనసులో తడి చేర్చుకుంటూ ఎదురుచూసే మట్టిని తాకలేక,
దాని కనులను తడిచేసిన కెరటం,
ఎండ వేడికి ఆవిరై తీరాన్ని తాకుతానంది,
కానీ మబ్బు నీడకు అక్కడే ఉండిపోయిన కెరటం,
సుదూరాలకు చేరుకొని దారి మరచిన కెరటం,
తీరపు మనసును గాయపరిచిన కెరటం...

వెతుకుటాకులు...

తినేవారికి మంచి ఆకులు తరువాత ఎంగిలాకులు పొట్టకూటికి లేని వారికి వరముటాకులు దుర్భరమైన జీవితాన ఇవే ఉచితమైన ఆకలి వెతుకుటాకులు....

నా అలవాటుకు వీడ్కోలు ..

ఇన్నాళ్ళు నాకోసం నీవునావ్... సమయమంటూ చూడకుండా నాతోటి ఆడుకున్నావ్.. నిన్ను నే వదలలేకున్న వదలిపో నన్ను... నా అలవాటుగా ఇన్నాళ్ళ నీ సేవకు వీడ్కోలు ఈరోజు...

మా తెలుగు తల్లివా లేక రాజకీయ బానిసత్వానికి తల్లివా?

కడుపులో బంగారు.. కనుచూపులో కరుణ... చిరు నవ్వులో సిరులు... వారికివే వరాలు అందినవన్నీ ఆస్తులు... కడుపులో బంగారు ఉన్నంత వరకు అ గర్బాన్నే తొలచి వేస్తారు.. కనుచూపులో కరుణ ఉన్నంత వరకు నిన్నే హేళన చేస్తారు... చిరునవ్వులో సిరులు ఉన్నంత వరకు ఎవరికీ వారు పంచుకుంటారు... ఎవరికోసమిక నీ ఎదురు చూపులు ఎవరి మీద నీ ఆశలు.. తెలుగు తల్లి నీవెవరి తల్లి ? మా తెలుగు తల్లివా లేక రాజకీయ బానిసత్వానికి తల్లివా?..

ప్రాణము లేని గాలి చల్లగా వీస్తే నేమి .

ప్రాణము లేని గాలి చల్లగా వీస్తే నేమి ... ప్రేమ లేని ప్రేయసి చెంత నుంటే నేమి.... మనసు లేని మాట గమ్మతుగా  వున్ననేమి ... ఆ మాటకు బూటకపు నవ్వులు విరబూస్తేనేమి..

ప్రాణమిచ్చి ప్రేమించేవారు కొందరే.

అన్ని మనసులలో ప్రేమ ఉన్నా... విరబూసే ప్రేమలు ఎన్ని?.. ప్రేమ కోసం ప్రాణమే ఇచేవారు ఉన్నా?? ప్రాణమిచ్చి ప్రేమించేవారు కొందరే....

విరహం..

విరహమెంత విసిగించినా.. నిను వదలదు ఈ మనసు.. వలపు తోటలో పువ్వులా ఎదురుచూస్తుంది.. దొరికిన ప్రతి నిమిషం నీ జ్ఞ్యాపకంతో గడుపుతోంది...

ముందు వెనుక..

కన్నీరు కార్చే కనులేవ్వరివో... తీర్చే మనసు ఎవ్వరిదో... ప్రేమను కోరే బందాలనడుమ... ద్వేషం కోపం ఎందుకనో.. దేవుదిచిన్న నిమిషాలలో.. ప్రతినిమిషం ఈ గొడవేగా.. తాను నేర్చిన పాటాలలో... జీవితం ఎక్కడ కానరాదుగా.. ఎదురు చూసినా పలకరింపులే... నవ్వుతు వాలుతూ ఓదార్పులే... వెన్నకి పోయి ఈసడింపులే.. తనకే అంతా అంటూ చెప్పే మాటలే.. చివరికి ఏమని తెలియదు పాపం... ప్రస్తుతానికే ఇస్తారు విలువలు... ఊపిరాగినా తెలియదు నేరం ... కనీటి వీడ్కోలు అర్పిస్తారు... అన్ని తెలిసిన గునమేవ్వరిదో... మోక్షాన్ని పొందిన ఘనతేవ్వరిదో..... కొంత సేపటికే ఈ ప్రాణం... తీరిపోయినా మిగిలే వ్యర్ధం...

భయము...

మన ఆలోచన మనచెంత లేనపుడు... మన కర్తవ్యానికి మనమే తోడు లేనపుడు... కలిగే భావనే ఈ చీకటి... ఆ నిదురలో ఒచ్చే కలలే ఈ భయము...