చేతికి సోగసునల్లింది .














మల్లె తీగలల్లిన కురులు చూసా

మనసు వాడి అల్లిన పాట చూసా

కడలి అలలు అల్లిన తీరాన్నీ చూసా

కాని నీవు అల్లిన ఈ పారాణి నా కనులనల్లింది

ఆ చేతికి సోగసునల్లింది ......


మౌనాన్ని వీడుతావా.












చల్లని గాలిని రమ్మంటాను వెచ్చని కౌగిలి అందిస్తావా

కురిసే మేఘం తెపిస్తాను పైట గొడుగును చేస్తావా

మంచు ముసుగును వేయిస్తాను మురిపాలన్నీ ఇస్తావా

జాబిలీ భామను నిలిపెస్తాను నవ్వుల వెన్నల కురిపిస్తావా

ఏది కోరినా రపిస్తాను నీ మౌనాన్ని వీడుతావా......


వింత జీవి కవి














బాధలోనూ సుఖమెరిగే వింత జీవి కవి...


క్షణ బంధం













నాకోసమే నువ్వేమో

నీకోసమే నేనేమో

మిగిలిపోతున్నా నీ జ్ఞాపకంతో ఈ రాతిరికి

నీ నిదురమోస్తూ నే కలలుగంటూ

లేత గాయానికి సాక్షినౌతు

చెప్పలేకున్నా నీకు ఆ హాయి  నే అనుభవిస్తూ



కొద్ది సేపే ఈ పయనమైనా కొత్తగా అనుభవం

క్షణ కాలపు అనుబంధమైనా ఏ జన్మదో ఈ ఋణం

ఇలా తీర్చుకున్నా నీ సేవలో

పదే పదే తలచుకుంటున్నా నీకది తెలియకున్నా  ....


సుభాషిని గారికి పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు


మీ స్నేహం గురించి ఎంత చెప్పినా చాలదు అందుకే ఈ అక్షర మాలికలతో మీకు మనసారా పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు.

గమనిక : ఇందులో కేకు ఎవరికైనా కనిపిస్తే తీస్కోని తినేయండి . కనిపించలేదే అనుకుంటే కాస్త ఏకాగ్రతతో కళ్ళను జూమ్ అవుట్ చేసి చూడండి 










SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha
SubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubhaSubha










నవ్వే పారిజాతం











నవ్వే పారిజాతం

పలుకే తేనె పాతం

నిన్నే తలచినా పడిలేచే అలలా ప్రాయం

నేల రాలిన చినుకుల్లో కలసిన ఒక తారకలా

అది మళ్ళీ ఒక ముత్యమై కడలిలో దాగక

నీలా తిరుగుతుందేమో

అందరి మదిని దోస్తోందేమో ......


ఏ పేరు లేనిదీ ఎల్లప్పుడు నిలిచుండేది ..









ఏ బంధం పెట్టుకుంది శ్వాస నా ప్రాణంతో నేన్నెప్పుడు అడగలేదు

ఏ నమ్మకం పెట్టుకుంది నిదుర నా కనులపై నేనెన్నడు ఆలోచించలేదు

ఎటువంటి ప్రశ్నలేక అల్లుకునే బంధాల్లో నీవు ఒకటి

అది ఏ పేరు లేనిదీ ఎల్లప్పుడు నిలిచుండేది .....


తిరిగిరాదా నీ స్నేహపు రవళి











తిరిగిరాదా నీ స్నేహపు రవళి

పూర్వపు కాంతిని వెదజల్లుతూ

చీకటిని తొలచుకుంటూ

వెన్నల కన్నా మిన్నగా

మనసు కన్నా లేలేతగా

నా చేతికి పసిపాపలా తోచే నీ స్నేహం తిరిగిరాదా .....

కన్నుల కాంతులు మిరిమిట్లు గొలుపుతున్నా

నవ్వుల హరివిల్లులు గొడుగులా విరబూస్తున్నా

నీవు లేని ఈ కన్నుల పండుగ కాంతిలేని దీపం లా మూగపోతోంది

ఆ మౌనపు ఆరాధనే నిన్ను తిరిగి నా చెంతకు రప్పిస్తుందని ఆశిస్తున్నాను

నీకై ఎప్పటికి అదే కనులతో చిన్నారి భావనతో వేచి చూస్తుంటాను....


నా ప్రాణమే నీవైనావు









వాడిన పూలనే బ్రతికించే చిరు గాలి నన్ను తాకినా ప్రేమ చిగురించలేదు

చంద్రుడే కోరుకునే చిరుజల్లులు నన్ను తదిపినా ప్రేమ కలుగలేదు

నీవెవరో ఎక్కడనుంచి వచ్చావో నా మనసును తాకావు

తాకినంతలో ప్రేమ కలుగలేదు కాని నా ప్రాణమే నీవైనావు

నీవంటి ప్రేమ స్వరూపాలు ఉంటే చెప్పు కొన్ని వేల హృదయాలను కాపాడుతాను

వారికి నిజమైన ప్రేమనందిస్తాను .........




నా ప్రేమకు నీవే ఆయువు .....









ఎటూ తోచని చందమామ నింగిలో ఎదురైంది ఎందుకని ?

తానై వచ్చిన జాజికొమ్మ పొమ్మంటోంది ఎందుకని ?

ప్రేమ నిన్నిలా చూస్తుంటే నాకే జాలేస్తోంది

మనసే కాదని మధనపడుతుంటే ప్రాణమే పోయినట్టుంది

ఎద కూరుపులో అర్థంలేదని

నా మాటలే నిజము కావని

నీకేమైనా అందిందా సందేశం ?

చందమామకు వేరే దారి లేదని నాపై పన్నిన పన్నాగం

నమ్మకు తన మాటలు నా ప్రేమకు నీవే ఆయువు .....




నీకై తపించాలని












ఎన్నాలకైనా వస్తుందా జాబిలీ

ఉదయించే కాలమౌతోంది

వదన్నా కూడా పరిచింది చీకటి

తను రాకుండా ఎక్కడో దాగిపోయింది

మాటిచ్చి మల్లెలు కూడా విరబూయనన్నవి

మంచు పాడే మత్తు పాట ఆపనన్నది

ఎటెళ్ళ లేక నేలనున్న

కళ్ళు మూసుకుంటూ నిన్ను చూస్తున్న

నువ్ వస్తావని కాదు

మనసిస్తావని కాదు

నీకై నేను కాస్తైనా తపించాలని

ఆ జ్ఞాపకాలను పదిలపరచాలని ..




minutes of understanding

Sometimes the minutes of understanding is more than the years of journey, minutes of heartful talks are more than the years of memories... ❤...