నవ్వే పారిజాతం











నవ్వే పారిజాతం

పలుకే తేనె పాతం

నిన్నే తలచినా పడిలేచే అలలా ప్రాయం

నేల రాలిన చినుకుల్లో కలసిన ఒక తారకలా

అది మళ్ళీ ఒక ముత్యమై కడలిలో దాగక

నీలా తిరుగుతుందేమో

అందరి మదిని దోస్తోందేమో ......


3 comments:

Kalyan said...

thank you padmarpita garu :)

Anonymous said...

excellent poetry..

Kalyan said...

Thank u anonymous :)

అద్దం

మనిద్దరం కలవకుండా ఆపుతున్నది అద్దం; లేదంటే నేను దాని ముందుకు నిలబడిన ప్రతిసారి, నువ్వు నా ముందే ఉంటావు... The only thing stopping us from me...