భావానికి సెలవు

నీ తలంపు లేని రోజు నా భావానికి సెలవు...

నీ చెలిమి లేని రోజు నా ఆఖరి స్నేహం నువ్వే అవుతావు...

నీ స్నేహం

ఒక్కసారి జరిగితే అదృష్టం...

అప్పుడప్పుడు జరుగుతుంటే యాదృచ్ఛికం...

ప్రతి రోజు జరిగితే అది నీ స్నేహం...

దృతి

బొమ్మకు నీకు అనుబంధం ఉందేమో...

ముద్దుగా ఉంటావు మా మనసు దోచుకున్నావు...

ప్రేమకు లాలనకు నువ్వు పుట్టావేమో...

కష్టాన్ని మరిపిస్తావు నవ్వుతో మనసును దోచేస్తావు...

ముద్దు మూట కడితే దృతిలా ఉంటుందేమో...

మమ్మల్ని పసివారిని చేసి ఆడుకుంటావు...

నువ్వు

తెలుగు అక్షరం నీ నవ్వు,

ఆకాశం నీ మనసు,

ఆనందం నీ చెలిమి,

అనుబంధం నీ రూపం...

ఓ తెలుగమ్మాయి ఈ నాలుగు వరుసల కావ్యం నీకు అంకితం.

అత్యాశకు కొలత లేదు

నీ సంకల్పం చిన్నదైతే నీ ఆశ అత్యాశ అవుతుంది...

అంతే కాని అత్యాశకు కొలత లేదు...

ఎదురుచూపు

నువ్వు లేని సమయం గడిచిపోతుంది, 

కానీ అందులో జ్ఞాపకం మిగిలిపోతుంది, 

నీ మాట చేరని రోజు రాతిరి వస్తుంది, 

కానీ కలలు నీకోసం వేచివుంటాయి, 

ఏమి ఇచ్చావో ఎంత ఇచ్చావో, 

దాచలేనంత స్నేహాన్ని నాలో పొగుచేసావు...

చీరకట్టు ఇంక్యుబేటర్

ఊపిరు ఆడని సంస్కృతికి ఇంక్యుబేటర్ మీ చీరకట్టు,

వైరస్ పట్టిన సంస్కృతికి సానీటైజర్ మీ చీరకట్టు,

రోజుకొక్కసారి కడుతుంటే,

పాశ్చాత్య క్రిములు నశించి,

మన అంటీబాడీస్ వెలుగు చూస్తాయి,

ఇంటికొక దేవత అవతరిస్తూ,

నవ భారతం మళ్ళీ ఊపిరందుకుంటుంది...

చీరకట్టుకై యుద్ధం

చీర కట్టాలంటే,

ప్రపంచ యుద్ధమే జరగాలి,

లేకుంటే తీరిక ఏది?

రక్కసి జన్మించాలి,

లేకుంటే దేవతా మూర్తికి అవసరమేంటి?

చీరకట్టు

తోక చుక్క అరుదు,

నీలి నింగి జాబిలి అరుదు,

వడగళ్లు అరుదు,

హరివిల్లు అరుదు,

చీరకట్టు కూడా అరుదాయెరా,

 అంత కష్టమైనదా చీర కట్టు?

నువ్వైనా చెప్పరా శంకరా....

బుట్టబొమ్మ

బుట్టబొమ్మ,

వెన్నెలమ్మ,

చీర కట్టి,

జాబిలైతివే,

నీ నవ్వుతోటి,

వేకువను చిన్నబుచ్చావే...

ఆత్మవిశ్వాసం

దూరంగా ఉనప్పుడు,

చెక్కినట్టి కనులు చూసి,

ఎంత సొగసో అనుకున్నా,

మనసు నిండా నవ్వు చూసి,

ఎంత హాయో అనుకున్నా,

కానీ చేరువైతే తెలిసింది,

సొగసైన కనులు అలసటకు వాడుతాయని,

నిండైన మనసు ఒత్తిడికి లోనౌతుందని,

ఎలా ఉన్నా నీలో చెరగని ఆత్మవిశ్వాసమే నిజమైన అందమని..