కలలు కంటూ సాగిపోతోంది

నింగిలోని తీరాన్ని చేరలేక పోయింది,
నీళపై నావకు ఆశ పోయింది,
ఉదయించే సూరీడు కడలి అంచును తాకుతుంటే,
నింగి వాలెనేమో అని ఆశతో సాగింది,
ప్రతి పొద్దు పయనిస్తూ,
ప్రతి రేయి విలపిస్తూ,
మోసపోయిన మనసుతో,
ముందు సాగే ప్రేమతో,
ఎప్పటికి అందలెకున్నా,
ఎప్పుడు అన్న ప్రశ్న లేకుండ,
అలసిపోయేదాకా ఆవిరయ్యే దాకా,
కలలు కంటూ సాగిపోతోంది...

అద్దం

మనిద్దరం కలవకుండా ఆపుతున్నది అద్దం; లేదంటే నేను దాని ముందుకు నిలబడిన ప్రతిసారి, నువ్వు నా ముందే ఉంటావు... The only thing stopping us from me...