బాలరసాల సాల నవపల్లవ కోమల కావ్యకన్యకన్ గూళలకిచ్చి యప్పడుపుఁగూడు భుజించుటకంటె సత్కవుల్ హాలికులైన నేమి? గహనాంతర సీమలఁ గందమూల కౌ ద్దాలికులైన నేమి నిజదారసుతోదరపోషణార్ధమై.
నువ్వు నా మదిని తాకిన మకారందానివే
మంచు తునక ఆహ్లాదం,
ఇప్పుడు నీటి బిందువై మెరుస్తోంది,
పత్తి గుత్తిలా మెత్తని ముద్ద మందారం,
సన్నజాజిలా అందాలు అద్దుకుంటోంది,
వెలుగంత రూపం కౌగిలిస్తే వెచ్చగా,
ఇప్పుడు అంత వెలుగు ఒక కిరణంలో ఇమిడిపోతోంది,
కనిపించే పగటి నీడ,
ఇప్పుడు సంధ్య వేళ నీడలా కనీ కనిపించక కవ్విస్తోంది,
ఎంత ఆనందమో నీలో కానీ అదే అందం,
ఎంత సొగసో నీలో పురివిప్పుకుంటోంది లేలేత భావం,
నీ నవ్వుకు అభిమానులు,
ఇప్పుడు ఆ నవ్వుకు తోడు నయగారాలు,
అప్పుడు ఒక అందం ఇప్పుడు మరొక అందం,
అంతే కాని ఎప్పుడు నువ్వు నా మదిని తాకిన మకారందానివే...
Subscribe to:
Posts (Atom)
అద్దం
మనిద్దరం కలవకుండా ఆపుతున్నది అద్దం; లేదంటే నేను దాని ముందుకు నిలబడిన ప్రతిసారి, నువ్వు నా ముందే ఉంటావు... The only thing stopping us from me...